Od Tailii

Była już ciemna noc, właśnie wracałam z przechadzki nad jezioro, szłam przez gesty las. Dookoła panowała niczym nie zmącona cisza... Nagle usłyszałam szelest, a potem uderzenie. Juz po chwili leżałam na ściółce. Co się właśnie stało?! Rozejrzałam się dookoła. Pod najbliższym drzewem stała jakia postać...
<Snow?>

Od Talii

Wracałam właśnie z polany na której zajmowałam się szczeniakami. Dzisiejszy dzień był naprawdę przyjemny, słońce miło grzało grzbiet, a maluchy, wyjątkowo, nie sprawiały problemów. Szłam przez las w stronę jaskiń pogrążona w rozmyślaniach. W końcu doszłam na plaże, w oddali widziałam kilka nieznanych mi jeszcze wilków. Zaczęłam się im przyglądać... Nagle usłyszałam: "cześć". Rozejrzałam się dookoła, okazało się, że było ono skierowane do mnie.
- Hej- odpowiedziałam automatycznie.
Okazało się, że za mną stała jakaś wadera. Przedstawiła się jako Selene. Rozmawiałyśmy przez kilka minut, spacerując najpierw po plaży, potem po lesie. W pewnym momencie doszłyśmy do północnej granicy, dalej znajdowały się tylko bagna. Już miałyśmy pójść w drugą stronę, kiedy nagle ni z tego, ni z owego do głowy przyszła mi szalona myśl...
- Pływałaś kiedyś w bagnie?- zapytałam ze znaczącym uśmiechem.


<Selene?>

Od Talii, cd. Netir

Wpatrywałam się w tajemniczą postać. Wydawało mi się, że to jakaś biała zjawa. Jednak kiedy przemówiła zrozumiałam, że mam po prostu do czynienia z wyjątkowo jasno umaszczoną wilczycą, uporczywie się we mnie wpatrującą. Czy ona należy do watahy? Dopiero po chwili dotarło do mnie, że zadała mi ona pytanie.
- Ja...- zaczęłam się jąkać- Ja jestem Talia
<Talia?>

Od Talii

Jestem tu od paru dni... Tu to znaczy na terytorium tej watahy. Teoretycznie przyjęli mnie do siebie, są bardzo mili, przyjaźnie nastawieni, jednak ja ciągle mam wrażenie, że jestem wytykana palcami, że każdy wie o tym co się działo kiedyś... Dlatego właśnie staram się, w miarę możliwości, spędzać czas samotnie. Dziś postanowiłam udać się na spacer. Wędrowałam długo przez las, podziwiając piękno drzew i inne mało istotne detale. Zaczęło się ściemniać. Dopiero wtedy zrozumiałam jedną, straszną rzecz. Nie mam pojęcia jak wrócić do swojej jaskini... Boże ale ze mnie idiotka! Każdy normalny wilk powinien bez problemu wrócić. Boże, no to teraz pozostaje mi błądzić po lesie i zdać się na łut szczęścia, albo zawyć na pomoc. Przy drugiej opcji zrobię z siebie kompletną omegę, więc zaczęłam krążyć pośród drzew... Przez cały wieczór błąkałam się bez celu. Uznałam, że nie ma szansy bym dziś wróciła do jaskini. Nagle pośród drzew ujrzałam jakąś postać...

<ktoś?>

Nowy wilk

Oto Talia!